Atölye

Ücretsiz Öykü Atölyesi

Tamamlanan: 0 Toplam: 4 0%
4 Ders

Merhaba, ben Nil Çokyaşa.

Okuduğunuz için ve bu ufak ücretsiz atölyeyi denemeye karar verdiğiniz için teşekkür ederim. Yazmak isteyen insanlarla çalışıyorum. Yeşim Cimcoz Yazı Evi ve Sanal Yazı Evi’nde Yazıya Giriş, Kendini Yazmak, Anı, Öyküye Giriş ve Öyküye Devam derslerini veriyorum. Bununla birlikte yazmak isteyenlere danışmanlıkta yapıyorum.

Siz şimdi bu çalışma bana ne katacak diye soruyor olabilirsiniz. Öykü şiirden sonra dar alanda çok şeyin gösterilmesini gerektiren ve bizi zorlayan yazı türlerindendir. Bunu başarmanın da belli başlı kuralları vardır. Ben ilk öykülerimi öykü dersleri almadan yazmıştım. Şimdi onlara baktığımda eksiklerini görüyorum. Bu çalışma hikayelerinize tat, tuz katmanızı sağlayacak. Benim derdim sizlerle de tecrübelerimi paylaşmak. Ve son yıllarda yükselişe geçen öyküyü sizlere hem sevdirmek hem de yazmanızı kolaylaştıracak birkaç püf noktaya değinmek.

Hadi hemen ücretsiz olarak katılın ve devam edin.

ÜCRETSİZŞİMDİ Katıl

Bu Atölyeye Katıl

3
Kimler Neler Demiş?

Please Giriş to comment
2 Yorum sayısı
1 Yorumlara gelen cevaplar
3 Takip edenler
 
En beğenilen yorum
En ateşli yorum
3 Yorum yapanlar
  Bildirim al  
Bildir

Emeklerinize sağlık. Gelişimime katkı sağladığınız için teşekkür ederim Nil hocam.

GÜLİZAR Kara tren düdüğünü uzun uzun öttürüp hareket etmeye hazırlanırken, istasyonda kalanlar, yolcularla son kez vedalaşıyorlardı. Annem, babam, kız kardeşlerim ve Gülizar, abimi askere yolcu ediyorduk. Abim hepimize tekrar sarıldıktan sonra trene bindi, kompartımanın penceresine geldi. Annem gözyaşlarını silerek bizim ellerimizden tutup oradan uzaklaştırdı. Abim ile Gülizar birbirlerine bakıyorlardı. Bir ay önce düğünleri olmuştu. Şimdi Gülizar kınalı ellerini sallayarak yolcu ediyordu abimi. Tren yavaş yavaş uzaklaşırken el sallayışlar ve gözyaşları kaldı istasyonda. Abim bana sarılırken “Gülizar sana emanet” demişti. Eve dönerken küçücük omuzlarımın bu ağır yükü nasıl taşıyacağını düşünüp durdum. Köyde hayat kaldığı yerden devam ediyordu. Biz uyandığımızda annem sabah… Devamını oku »