Ders 2, Konu 2
In Progress

Alıştırma

24/11/2020
Ders Tamamlandı
0% Tamamlandı

Bugün birkaç alıştırma önerdim size. Hepsini şu anda yapmanız gerekmiyor. Aşağıdaki çalışmalardan herhangi birini ya da birkaçını, belki hepsini deneyebilirsiniz:

  1. Evinizi dolaşın. Elinizde ufak bir not kâğıdı ve kalem olsun, telefonunuza sesli ya da yazılı olarak da kaydedebilirsiniz. Bir başkasının evinde dolanır gibi dolanın. Gördüklerinizi yazın. Daha önce dikkat etmediğiniz ama şimdi fark ettiklerinizi not edin. Şimdi oturup o notlarınızı kullanarak bu evde kim yaşıyor anlatın.
  2. Bir liste çıkartın. Şu anda yazmakta olduğunuz bir hikâye varsa o hikâyeye dair bildiğiniz her şeyi listeleyin. Sonra da bilmediklerinizi listeleyin. Bilmedikleriniz listesindeki her maddeye bir şeyler uydurarak, saçmalayarak da olsa bir şey yazın. Elinizde bir hikâye yoksa, yazmak istediğiniz tüm konuların listesini çıkartın. Sonra da saatinizi altı dakikaya  kurarak onlardan birkaçına aklınıza ne geliyorsa yazın.
  3. Bir müzik açın ve on dakika hareket edin. Dans edebilirsiniz, salınabilirsiniz ama bedeninizi serbest bırakarak adına dans demeden müziğin bedeninizde yarattığı ihtiyaca izin vererek hareket edin. Müzik bittiğinde 15 dakika içinizden ne geliyorsa yazın.

21
Kimler Neler Demiş?

Please Giriş to comment
16 Yorum sayısı
5 Yorumlara gelen cevaplar
15 Takip edenler
 
En beğenilen yorum
En ateşli yorum
15 Yorum yapanlar
D. Gokce KarabulutYaprak KaramanDemet ÇınarSibel GüneşG.Editör İdil Dammer Güncel yorum yapanlar
  Bildirim al  
Bildir
D. Gokce Karabulut
Üye
Member

Apartmanın ikinci katına çıkıyorum. Çıkar çıkmaz kapıya asılmış bez balıklardan yapılma bir kapı süsü karşılıyor beni. Rengarenk bez balıklar. Huzur doluyor içime bir anda. Sonra kapıyı açıp içeriye giriyorum. Adımımı attığım anda güneş ışığının aydınlığı karşılıyor beni. Zaten bembeyaz olan duvarlar güneş ışığıyla daha bir aydınlık görünüyor gözüme. Aydınlığın yanı sıra evin kendine has kokusunun verdiği bir sıcaklık çarpıyor yüzüme. Gayriihtiyari duvardaki aynalara takılıyor gözüm. Yan yana dizilmiş, küçük kare aynalar. Aynalardan birinin karşısına geçmiş yüzüme bakarken arkamdaki duvarda asılı duran “Bereket Duası” nı ve hemen yanındaki nazar boncuklu yaşam ağacını fark ediyorum. Tanıdık biriyle ansızın karşılaşmış gibi seviniyorum. Aynı… Devamını oku »

nur hayat buran
Üye
Noble Member

Canımıniçleri********************** Kapadım gözlerimi ve hop anneannemin kapısındayım. Usulca açtım kapıyı, içeri girip yavaşça kapattım dış kapıyı. Odaya açılan kapıyı kendime doğru çekerek açtım ses çıkarmasın diye. Hemen solumda soba karşıladı beni. Selam verdim eve… Merhaba dedim. Bir adım atıp içeri girdim. Aynanın karşısındaki açık dolapta duran bardağın üstündeki dantel örtüyü alıp sürahiden su doldurdum. Bir dikişte içtim suyu. 2+1 evin neredeyse hiç açık olmayan +1’ini geçtim. Dedemin odasına girdim. Duvarda halıya baktım, hani şu Hac’tan getirdikleri. Yatağın üstünde aynı örtü. Örtüye dokundum, aynı kadifemsi doku. Ben hep bu evde çocuk hissettim, bu eve ait… Diğerleri hep konup göçtüklerim oldu. Odadaki… Devamını oku »

Yaprak Karaman
Üye
Active Member

sokak kapısını açıp içeri buyur ediyor beni. sen geç salona kahveleri alıp geliyorum diye de ekliyor mutfağa ilerlerken. girer girmez o tanıdık büyükçe boy aynası karşılıyor beni. bilirim bir ara feng shui ile ilgilenmişti, o zamanlardan kalma bu ayna. kötü enerjili insanların ‘kem gözlerini’ eve girmeden dışarı atmak için koymuştu onu oraya. elimdeki çantayı minik ayakkabılığın yanında duran pufa bırakıyorum. soldan devam ediyorum salona geçmek için. ben gelmeyeli değişmiş biraz badana yapmışlar hep istediği şampanya krem rengini bulmuş sonunda kocası. ah o da ne yemek odası takımını ne yaptılar acaba? yetmiş yıllık aslan ayaklı takımı istemiyordu son yıllarda boğuyor beni… Devamını oku »

Demet Çınar
Üye
Member

Giriş katında, düz ayak dediğimiz bir daireye girdim elimdeki anahtarla. Kolay açılıyor kapısı. Eşikteki mermer, ayakkabını dışarda çıkar demiyor, sadece kapının bir tamamlayıcısı adeta. Kapıyı kapadığımda anahtarı yuvasına takmak için kapıya yüzümü verdiğimde gözüme takılan , Paşabahçe’nin hediye kutularına iliştirdiği o güzel sloganlı yapışkanı kapıya asılmış : “hayat en güzel hediye”… iki metre ya var ya yok küçük bir koridordan üç oda büyüklüğünde bir salona geçiş. Salondan geçmeden diğer iki odaya ulaşamıyorsun, banyo tuvalete bile. Adeta Kapıkule gibi. Ama aydınlığı çok hoşuma gitti. Eylül güneşi saat 3 olmasına rağmen balkonundan içeri girmiş salonun. Birinci bölmede, solda, eski bir ahşap dolap,… Devamını oku »

EZGİ ALKAN TUZCU
Üye
Member

3. alıştırma:Tuzlu suyun buruk tadını anımsadım. İnsan Yeni Türkü dinlerken Akdeniz havası solumadan edemiyor. Hafif bir meltem tenimizi okşuyor, kadehler dolup boşalıyor. Dalgalar “Hayat var!” diye bağırıyor. Kahkahalar havada uçuşuyor. Gözyaşı için geceyi bekliyoruz. Güneş her şeyin içini gösteriyor, gecede kaybolmak daha kolay. Çıkmaz sokaklar, çalınan yanlış kapılar en çok geceye yakışıyor.

Sibel Güneş
Üye
Active Member

Kapıdan girdiğinizde bir boşlukla karşılaşıyorsunuz önce, Acaba bu ev boş mu , yaşayan insan yok galiba diyorsunuz. Sağda hemen bir mutfak var, salondan ayrı bir şekilde,büyük ihtimalle kadın mutfak dağınıklığını sevmediğinden ayrı bir mutfak var, Mutfak tezgahı tertemiz, ortada hiç bir fazla eşya yok Türk kahvesi makinesi, espresso makinesi ve çay makinesi sizi karşılıyor Ama kenarda tezgahın kenarında bir semaverde kalabalık misafirler geldiğinde kullanılmak üzere hazır edilmiş olmalı , size hoşgeldiniz diyor. Mutfaktan çıkınca hemen salon kapısı yanınaşınozda bitiyor İçeri girdiğinizde modern tazda döşenmiş bir salon karşılıyor sizi , Ormandaymışsınız hissi veren yeşil ve kahverengi mutfak dolaplarından sonra , Masmavi… Devamını oku »