Abimin Mesleği

Her sabah olduğu gibi bu sabah da saat yedi itibariyle mutfak masasında, kahvaltı sofrasındayız.  Perdeler sımsıkı kapalı. Eskiden merak ederdim; kim görecek ki bizi dışarıdan, eğilip bakmaları gerek. Ama artık biliyorum, kimse bizi görmesin diye değil, biz dışarıyı görmeyelim diye var o perdeler. Sokaktan geçen ayaklar yerine kız kulesini seyrediyoruz her sabah.

Annem çayı demlemiş, yumurtaları haşlamış, ekmekleri kızartmış. Bu sayede kurum kokusu biraz olsun hafiflemiş. En azından genzimizi yakmıyor. Babam yine tıraş olmuş limon kolonyası ile haşladığı kıpkırmızı suratıyla sofranın başında. Ben de peynir tabağını dolaptan çıkarıp sofrayı kuruyorum, oturuyoruz. 07.15’te daha çalmadan kapıya yöneliyor annem. İlk vuruşta da açıyor.

“Hoş geldin oğlum,” diyor telaşla.

“Hadi geç, kahvaltı hazır. Bir şeyler ye de sonra yatarsın, uyuma öyle aç acına.”

Abim hiç cevap vermeden masanın bir ucuna ilişiyor.

Babam başını annemden tarafa çevirip sesleniyor.

“Hanım benim çayı da tazeleyiver kalkmışken, soğumuş bu.”

Hiç itiraz etmeden babamın önündeki çay bardağını alıyor annem. İçindekini dökünce dumanlar çıkıyor lavabodan. Yine de ses etmeden bardağı dolduruyor yeniden. Sonra da abimin çayını koyuyor.

Göz ucuyla abime bakınca gözlerinin etrafındaki siyah halkaları fark ediyorum, hala öğrenemedi şu rimelleri doğru düzgün çıkarmayı.

“Oğlum bir lavaboya geç de elini yüzünü yıka.” diyor annem hiç yüzüne bakmadan. “Dışarıdan geldin, öyle oturulur mu sofraya?”

Abim gidince annemle çarpışıyor bakışlarımız.

“İyi çalıştın mı kızım? Bak eksik bir şey kaldıysa Gamze Abla’na sorsaydın, onun matematiği kuvvetli diyorlar.”

“Bırak Allah aşkına hanım,” diye atılıyor babam. “Okusun da abisi gibi bekçi mi olsun kız da?

O kadar okuttuk öğretmen ettik, gitti gece bekçisi oldu, neymiş atanamamışmış, başka iş yoktu sanki!”

Abim mutfağın kapısında duyuyor babamın söylediklerini. Girmiyor içeri.

“Yatıyorum ben anne,” diyor odasına giderken “Canım istemiyor bir şey.”

– Nil Yüksel: 2019

Related Articles

Yeşim Taşı

Var mı yeteneğim? Yazabilir miyim? O’nun gibi yazabilir miyim? İşte tam da onun gibi. Ne düşünüyorsam yazmış. Tam da bu dediklerimi. Ben de düşünmüştüm bunu oysa.…

Tutamıyorum Zamanı

Birden ortaya çıktı: Tutamıyorum Zamanı dedi birisi. Hepimiz yazdık. Üyelerimizden bu yazılar, eskilerden, ilk üyelerimiz, Kabilemizden. Bugün ‘tutamıyorum zamanı’ ile bizi tetikleyen Meltem Ersoy’un yazısını…

10
Kimler Neler Demiş?

Please Giriş to comment
6 Yorum sayısı
4 Yorumlara gelen cevaplar
7 Takip edenler
 
En beğenilen yorum
En ateşli yorum
7 Yorum yapanlar
Aslı EveriMeral Saylarnil1308Dilek Metinoğlubiyanhulya Güncel yorum yapanlar
  Bildirim al  
Bildir
Aslı Everi
Üye

hem çok sesli hem de çok sessiz, son derece içten kaleminize sağlık! 🙂

Meral Saylar
Üye

Rimeller derken??? Bu hikayenin arkasında gizli başka bir hikaye mi var acaba? Merak ettim. Ellerinize sağlık.

Nil Yüksel
Üye

Teşekkür ederim Elbette var, hatta benden duymuş olmayın ama atama sınavlarına bile girmemiş o abi

okursoydilek
Üye

Canım Nil, ne güzel akıyor kalemin. Nasıl gerçek kokuyor, o masanın duygusu, korkusu, sırrının dokusu nasıl güzel geçiyor… Eline sağlık, kalemin hiç durmasın…

Nil Yüksel
Üye

Çok teşekkür ederim❤️

biyanhulya
Üye

Yüreğine sağlık Nil.

Hilal Kılıçaslan
Üye

Çok güzelmiş emeğinize sağlık.

Nil Yüksel
Üye

Çok teşekkür ederim.

Gizem
Üye

Kalemine sağlık Nil ☺️

Nil Yüksel
Üye