ASLI ŞİMDİ NEREDE ?

Çocukluğumdan beri yazmak hayalimdir. Ama tüm yazmak isteyenlerin bildiği gibi evet çok istersiniz ama bir türlü olmaz o, kafanızda bir şeyler oluşmaya başladığında eğer bir yerlere not almadıysanız bir iki saat sonra bir bakarsınız uçmuş gitmiş. Hadi şimdi başlıyorum dediğinizde de öyle boş boş bakarsınız bilgisayarınıza. Neyse bu çok uzun bir konu, başka zaman konuşuruz, bugün size anlatmak istediğim başka şeyler var.

Yazı yazmak konusunda internette deli gibi araştırma yaptığım bir dönemdeyim şu anda. Online yazı atölyelerinin birinde hoca (çok severim kendisini) diyalog yazmanın zorluğundan bahsetti ve pratik yapmak çok önemli diye devam etti. Kitap okuyun, film seyredin hatta bir cafeye oturun ve insanların birbirleri ile nasıl diyalog kurduklarını dinleyin. Onların konuşmalarının arkasındaki hikayeyi kendinizce belirleyin ve yazın dedi.

Çok hoşuma gitti bu fikir , o gün hava da çok güzeldi. Çantama not defterimi ve en sevdiğim bir kaç kalemi (kalemlere bayılırım)  alıp attım kendimi sokaklara. Herhangi bir cafe, çay bahçesi artık ne olursa bir yere oturacak ve diyalog dinleyecektim. İçimden de ayıp olur mu acaba böyle gizli gizli dinlemek diye  aklımdan geçiriyordum. Ama bu durum benim için çok önemli bir hayale hizmet edecekti. Affedilebilirdi.

Neyse , evimin yakınında bir park var. Bankların birinde iki genç kız oturuyordu. Ben de arkalarındaki banka oturdum. İçimden de böyle oturdum ama şimdi bu kızlar sevgililerini anlatacaklar birbirlerine, neyse biraz gençliğime dönerim ben de , sonra kalkarım diye geçiriyordum.

“ Aslı bak seni çok iyi anlıyorum ama üniversite sınavını kazandığını ailenden saklayamazsın. Maddi anlamda zor dönemlerden geçtiğinizi biliyorum ama onlar mutlaka bir çare bulacaklardır. Sonradan çok pişman olacağın şeyler yapma lütfen”

“ Doğru söylüyorsun Eda, ama onlara bunu söylemek acılarını daha fazla arttırmaktan başka bir işe yaramayacak. Babam iflas ettiğini bizden aylarca saklamış ve çözüm üretmeye çalışmış. Eğer yapacak birşey olsaydı o zaman yapardı zaten”

“ İyi de üzerinden uzun zaman geçti, neyse ki kayıtlara daha var, belki o zamana kadar dediğin gibi babanın beklediği haber gelir , sen de part time bir iş bulursun. İşler bir nebze yoluna girer”

Bu arada Aslı’nın telefonu çaldı ve biraz heyecanlı tamam tamam hemen geliyorum dedi, Eda’ya el sallayarak uzaklaştı.

Şimdi ben bunun arkasındaki hikayeyi yazarken iki farklı hikaye dolayısı ile iki farklı son yazacağım.  Üniversite hayallerine veda eden Aslı ve o gelen telefondan sonra  hayatının akışı değişen Aslı.

Benim gibi yazmak isteyen arkadaşlar , söyleyin bakalım, hocamız diyalog dinleyin derken haksız mıymış ?

 

 

Kimler Neler Demiş?

Please Giriş to comment
  Bildirim al  
Bildir