Ay’a Sordum: Nuray Narbay – Kadın

Geçtik kalemin kağıdın, klavyenin başına onlarca kadın. Herkes kendi hikayesinin peşinde, kendi anladığı yerden anlatacak, kendi dersinin, sınavının, yolunun getirdiklerini boşaltacak zihninden bu beyaz sayfalara.

İçinde hayallerin, öğütlerin, acıların, yaraların, doğumların, ölümlerin, aşkların olduğu cümleler kurulacak.Üstünden kalkan ağırlıklarını, altında ezildiklerini, çok istediklerini, kimseye gösteremediği yaralarını, utançlarını, arzularını fısıldayacak bu kağıtlara.

Kadının gücünü teslim aldığı, kendini fark ettiği bir zaman sarmalı olacak, birbirinden habersiz mişcesine yazılacak her şey üstelik, ama hepsi hepimizin hikayesi olacak günün sonunda. Bileğinin hakkıyla, aklının oyunlarıyla, yalanla veya olanca gerçeğiyle kazandığımız hikayeler olacak bunlar.

Küskünler, acizler, yavuz hırsızlar cirit atacak, öğretmenler, katiller olacak, hiç tanımadıklarımız, en sakladıklarımız olacak, en iyi bildiklerimiz arkamızı döndüklerimiz, gelmişini geçmişini …. yapamadığımız herkes, şu an bizim iki dudağımız ve parmaklarımız ucunda olduklarını bilmeyecekler belki, ama biz hepimiz biliyor olacağız.

Dişiliğin bahşettiği ve bize başkaca da yol bırakmayan o hale eninde sonunda varacağız.Tüm yargılarımızı, suçlamalarımızı bitirip, asıp kesip, bırakıp gidip cezalandırıp, en sonunda affedeceğiz.

Rahman ve Rahim deki Rahmin, yaradan tarafından verilen hediyesi olduğunu anlayan  her kadın, rahim olmanın, zaten sadece doğurmakla ilişkilendirilmediğini de bilir olacak birden.Yaradanın yaratma hediyesini bize verdiğini hatırlayacağız.

Kendini doğurmak görevini hep göz ardı eden kadınlar, toplaşıyor usul usul. Sokulup birbirlerine, bir taraftan içlerindeki o kadın kıskançlığının hep farkında. Kaderlerine yürüyorlar.

Kadının ayahuascası yazı.Yazacak ve içindeki cirit atan şeytanları ile yüzleşecek bir yandan.Melekleriyle barışacak en nihayet sonunda.

Düşünecek bana rağmen bu dünya neden böyle?

Neden buna izin verdim diye? Güçsüz müyüm hakikaten? Korkak mıyım yoksa? Edilgenliğin gizli hazzı mı beni burada tutuyor? Salya sümük ağlayınca rahatlayıp unutuyor muyum görevimi?

Rahim görevi kendine verilmişlerin, doğurduğu eriller mi sadece bu hale koydu burayı? Hiç mi dahli olmadı kadınların.

Hiç mi düşünmedik bu gidişi başka bir yöne akıtmayı ve uğraştık mı bunun için hakikaten diye sorabilecek kendine en sonunda?

Geldik kaçınılmaz yüzleşmeye, herşeyi üstlenip , buradan her olanın sorumlusu kadın diye çıkarmak değil kastım.

Ama ertelenmiş, es geçilmiş bu iç dökme, bu kendiyle ve hemcinsi ile hesaplaşmayan, kendi gücünü ve sorumluluğunu bilmeyen kadın figürü, geçmişin bütün tanrıçaları, bütün Lilith’leri Havva’ları değil midir? Toprak ananın kızları olmaya hazır mıyız? Bütün mesele buradadır.

6
Kimler Neler Demiş?

Please Giriş to comment
3 Yorum sayısı
3 Yorumlara gelen cevaplar
4 Takip edenler
 
En beğenilen yorum
En ateşli yorum
4 Yorum yapanlar
Fulya OnceEsra RehillNuray NarbayGizem Güncel yorum yapanlar
  Bildirim al  
Bildir
Fulya Once
Üye
Active Member

İçinde hayallerin, öğütlerin, acıların, yaraların, doğumların, ölümlerin, aşkların olduğu cümleler kurulacak.Üstünden kalkan ağırlıklarını, altında ezildiklerini, çok istediklerini, kimseye gösteremediği yaralarını, utançlarını, arzularını fısıldayacak bu kağıtlara.

Bayildimmmmm… tebrikler

Nuray Narbay
Üye
Active Member

Çok teşekkürler Fulya’ cım , güzel sözlerine.

Esra Rehill
Üye
Active Member

Bitirdi beni bu yazı. Belki de asıl başlangıç için adımlarımı hızlandırdı.

Nuray Narbay
Üye
Active Member

Ne mutlu vesile oldu ise.Çok teşekkürler Esra’cım güzel sözlerine.

Gizem
Üye
Trusted Member

Kalemine, fırçana, yüreğine zeval gelmesin Nuray ❤️❤️

Nuray Narbay
Üye
Active Member

Canım Gizem, hepimizin. Çok teşekkürler güzel sözlerine.